Heimsálfa: Suður-AmeríkaLand: VenezuelaBorg: MéridaDagsettning: 24. aprílKlukkan: 19:33Persóna 1: SindriPersóna 2: Gaurinn sem rændi SindraÉg
vissi að þessi dagur mundi koma, ég er í rauninni búinn að bíða eftir
honum síðan ég kom hingað. Ég var rændur. Þetta er kannski það
hræðilegasta sem ég hef lent í á ævinni þar sem það eru framin morð í
borginni minni mörgum sinnum á mánuði og Caracas, höfuðborgin er með
hæðstu morðtíðni yfir allar höfuðborgirnar í heiminum.
Ég var
s.s á leiðinni heim af fótboltaæfingu og ég þarf alltaf að labba í
gegnum dálítið hættulegt svæði til þess að komast heim. Þetta er brú
sem ég þarf að labba yfir og undir brúnni er eitthvað sem við köllum
"barrios" og er svæði þar sem fátækafólkið bókstaflega býr til sín
eigin heimili úr málmplötum, spýtum og ýmsu öðru drasli. Þegar ég var
kominn yfir brúnna leit ég fyrir aftan mig og þar var enginn en þaðan
eru aðeins um 100 metrar í ein stærstu gatnamótin í borginni. Svo allt
í einu grípur 25-30 ára gamall maður í öxlina á mér með brotna
glerflösku í hendinni og lætur flöskuna við magann á mér. Hann sagði
mér að stoppa.
Það sem ég var með í töskunni voru
fótboltaskórnir, legghlífa, 60 GB iPod, veskið mitt og símann.Hann spurði mig hvort ég talaði spænsku og ég svaraði já. Ég skal lýsa fyrir ykkur spjalli sem ég aldrei eftir að gleyma:
Hann: Talaru spænsku?Ég: JáHann: Ég er að ræna þig og ekki reyna að flýja því vinur minn er þarna rétt hjá gatnamótunum ef þú skyldir reyna að hlaupaÉg: Já, hvað viltuHann: Hvað ertu með?Ég: Vitlu fá peningana mína?Hann: Ertu með pening?Ég: Já, taktu við þeimHann: Komdu aðeins nær götunniÉg: JáHann: Komdu núna með útvarpið þitt Ég: Ha?Hann: komdu með mér yfir götuna, núna!
Hinum megin við götuna var húsasund og þaðan var stigi niður í þessi hverfi eða "barrios"
Hann: Komdu með útvarið þitt!Ég: En ég er með myndir af fjölskyldunni minni á íslandi á iPodinum mínumHann: (Lyftir flöskunni hærra) Fljótur!! (Og labbar svona 3 skefum frá mér)Þá
ákvað ég að hlaup eins og ég væri með fokking kjarnorkusprengju í
rassgatinu. Eftir svona 10 sek hlaup er ég kominn inní "fjöldann" og
hættan s.s. liðin. Ég
hélt samt áfram að hlaupa alla leið heim EF hann skyldi elta mig þá mundi hann ekki sjá hvar ég ætti heima.
Ég
kom heim, sagði brósa og mömmu minni hérna frá þessu. Ég sagði brósa
frá þessu á ensku svo ég gat notað öll sagnorðin sem ég vildi nota en
svo sagði ég mömmu minni þetta á spænsku, eftir að hafa róað mig niður.
Svo fór ég að brosa og hlægja.
Það sem gaurinn náði af mér var
15 Bs.F (boliviars fuerte) eða 35 Bs.F sem er ekki það mikið. Það er
reyndar svona út að borða fyrir tvo hérna í Venezuela en þetta erum 250
krónur (15.Bs.F).
Magnað þetta skiptinám ekki satt?
Hefur eithvað svona komið fyrir ykkur?
Ekki gleyma svo blogginu hérna fyrir néðan!!
kv. Sindri Venezuela