Halló allir skiptinemar og fleiri.

Ég hef aldrei bloggad hérna inná, en núna á ég í smá vanda.
Ég aetla samt ad byrja á tví ad kynna mig.    Katrín heiti ég og ég er í portugal, og hef verid hérna (eins og thid flest oll held ég) sídan í septemer. Brottfarad dagur er 28 júní, og styttist ódum í thann dag.

Thannig er mál med vexti ad ég er alveg vid thví ad fara heim. Ég bý alein med konu sem er 63 ára gomul. Vid eigum ekki neitt sameiginlegt. Hún hlustar á hraedilega tónlist, og horfir bara á fréttir í sjónvarpinu. Er búin ad fara med henni í ferdalog sem var svosem alveg fínt. En á ollum stodum fór ég og skodadi kirkjur. Ég veit ekki hvad ég hef farid inní margar kirkjur hérna í portugal. Endalaust leidinlegt.

En já, thessi kona er ad gera mig brjálada. Thad lídur ekki dagur án thess ad ég sé pirrud, sár og reid útaf henni. Ég gjorsamlega tholi thessa kellingu ekki. Hún er svo hraedilega leidinleg. Thetta er ekki bara svona stundarbrjálaedi núna thessa dagana, hún hefur verid leidinleg frá fyrsta degi.
En núna hef ég fengid nóg. Ég get ekki litid framan í hana lengur, ég tholi ekki ad heyra hana tala, ég tholi ekki thegar hún segir nafnid mitt. Svo gerir hún í tví ad nidurlaegja mig fyrir framan fjolskylduna. Segir eitthvad um mig, fer svo ad skellihlaegja og pikkar í oxlina á mér, og hah Katrín er thetta ekki fyndid.
á svona stundum langar mig til ad aela á hana !!!
Ég er alveg komin med óged af henni !!!!! 

Hvad á ég eiginlega ad gera?
Ég get ekki búid med thessari kellingu lengur !